Hatay’ın Altınözü ilçesinde yaşayan 47 yaşındaki Mehmet Kocaman, 6 Şubat depremlerinin hafızalara kazınan o fotoğrafını üç aylık sabırla minyatüre dönüştürdü. Enkaz altında kalan kızının elini bir an olsun bırakmayan baba figürü, Kocaman’ın atölyesinde yeniden şekillendi; acı, bu kez sanatın diliyle anlatıldı. Depremde kız kardeşini ve kuzenini kaybeden Kocaman, cenazeye dokuzuncu gün ulaşabildi. Günlerce enkaz başında bekleyen bir ağabeyin yaşadığı tarifsiz bekleyiş, onun için yalnızca kişisel bir kayıp değil; aynı zamanda hafızaya kazınmış bir dönem oldu. O günlerde kamuoyuna yansıyan ve simge haline gelen kare ise karar anıydı.
“Fotoğrafı gördüğümde içim sarsıldı” diyor Kocaman. İki çocuk babası olduğunu hatırlatırken, enkazın başında kızının elini tutan babanın görüntüsünün zihninden hiç silinmediğini anlatıyor. İşte o an, yaşanmışlığı sanatla kayda geçirme fikri doğmuş.
Çocukluğundan bu yana minyatürle ilgilenen Kocaman, herhangi bir akademik eğitim almadan, kendi imkânlarıyla bu alanda üretim yapıyor. İlçede düzenlenen yarışmalarda dereceler elde etmiş; ancak bu çalışmanın yeri ayrı.
Deprem minyatürü için üç ay boyunca çalıştı. Enkaz altındaki figürler, kurtarma çabası içindeki insanlar ve o simge baba figürü, tek tek elde şekillendirildi. Çalışmada büyük ölçüde geri dönüşüm malzemeleri kullanıldı. Satın alınan malzemeler yalnızca tutkal ve tel gibi temel ihtiyaçlarla sınırlı kaldı.
Ortaya çıkan minyatür, estetik bir üretimin ötesinde, bir hafıza kaydı niteliği taşıyor. Enkazın soğuk yüzü, figürlerin donuk bakışları ve bir babanın evladına uzanan eli; hepsi, yaşanmış bir gerçeğin küçük ölçekte ama güçlü bir temsili.