Gelişen teknoloji ve değişen yaşam koşulları, Kahramanmaraş'ta bir dönemin en gözde mesleklerinden biri olan semerciliği tarihin tozlu raflarına itiyor. Yük taşımacılığında ve ulaşımda hayvan gücüne duyulan ihtiyacın neredeyse tamamen ortadan kalkmasıyla birlikte, semer ustalarının çekiç sesleri de susmaya başladı. Geleneksel yöntemlerle ve el işçiliğiyle üretilen semerler, artık motorlu araçların yaygınlaşmasıyla birlikte işlevini yitirip kültürel bir mirasa dönüştü.
KAHRAMANMARAŞ'IN KADİM MESLEĞİ TARİH OLUYOR
Mesleğin kentteki son temsilcilerinden biri olan Ali Özen, çocuk yaşta başladığı zanaatın bugün geldiği noktayı hüzünle anlatıyor. Yarım asrı aşkın süredir bu işe emek verdiğini belirten Özen, mesleğe dayısının yanında çırak olarak adım attığını ifade ediyor. Eskiden çarşıda birden fazla atölyenin harıl harıl çalıştığını hatırlatan tecrübeli usta, o günleri; '60 yıldır bu mesleği yapıyorum. Eskiden bu meslekler babadan oğula geçerdi, biz de oradan devam ettik' sözleriyle yad ediyor. Ancak bugün babadan oğula geçecek bir talep veya ekonomik getiri kalmamış durumda.
'YENİ NESİL TEKNOLOJİYE AYAK UYDURSUN'
Geçmişte hayatın her alanında var olan hayvan gücünün yerini makinelerin alması, semerciliği bitiren temel etken oldu. Talebin bıçak gibi kesildiğini vurgulayan Ali Özen, gençlere verdiği tavsiyeyle de dönemin ruhunu özetliyor. Artık bu işlerde gelecek olmadığını açıkça dile getiren Özen, 'Teknolojinin gelişmesi bu işi bitirdi, artık hayvan gücüne ihtiyaç kalmadı. Yeni nesil teknolojiye ayak uydursun, bu işler artık talep görmüyor' diyerek zanaatın kaçınılmaz sonunu işaret ediyor. Uzmanlar ise bu tür mesleklerin en azından kültürel miras projeleri kapsamında korunması gerektiğine dikkat çekiyor.