Acı Çekmiyorsun, Sadece Uyumsuzsun
Bugünlerde herkes mutluluğu anlatıyor, kimse acıyı konuşmuyor. Oysa acı hayatın bir yan ürünü değil, merkezidir. Onu bir zayıflık ya da hata sanmak en büyük yanılgımız. Acı, aslında bilincimiz ile hayat arasındaki o keskin uyumsuzluğun ölçüsüdür.
Zihnimiz genişleyip algımız arttıkça, ihtimal uzayımız da büyür. Ancak hayat bu hıza aynı çizgide yanıt veremezse, beyin aradaki bu boşluğu bir sinyal olarak üretir. İşte bu sinyalin adı acıdır. Yani gerçek şu: Sen aslında acı çekmiyorsun, sadece hayatınla uyumlu değilsin.
Düşüncenin başka, yaşamının başka bir frekansta olması bir "faz uyumsuzluğu" yaratır. Bazı insanların bilinçlendikçe daha çok acı çekmesi bundandır; çünkü gördükleriyle yaşadıkları artık aynı hizada değildir.
Acıdan kaçtıkça onun artması da bu yüzden. Sinyali susturamazsın, ancak zihninle hayatını hizaya getirerek onu durdurabilirsin. Acı bir düşman değil, bir çağrıdır. Sana "kaç" demez, sadece şunu söyler:
"Uyumlan."
Sevgi ile kalın..
